Κιρσοί: Μια ύπουλη νόσος που επηρεάζει την καθημερινότητα - Τι πρέπει να γνωρίζεις

Οι κιρσοί αποτελούν μία από τις πιο συχνές φλεβικές παθήσεις και επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αν και αντιμετωπίζονται ως ένα κυρίως αισθητικό πρόβλημα, στην πραγματικότητα αποτελούν εκδήλωση μιας χρόνιας πάθησης του φλεβικού συστήματος, η οποία μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί και να επηρεάσει την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Το αίσθημα βάρους στα πόδια, το πρήξιμο, ο πόνος, οι κράμπες, η κόπωση μετά από πολλές ώρες ορθοστασίας ή καθιστικής εργασίας είναι συμπτώματα που αρκετοί άνθρωποι αγνοούν, θεωρώντας τα φυσιολογικά. Ωστόσο, η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση μπορούν να αποτρέψουν την εξέλιξη της νόσου και την εμφάνιση επιπλοκών.

Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές έχουν αλλάξει σημαντικά την αντιμετώπιση των κιρσών, καθώς σήμερα υπάρχουν ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι που προσφέρουν αποτελεσματική λύση με μικρότερη ταλαιπωρία και ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα. Παράλληλα, η σωστή ενημέρωση παραμένει σημαντική, καθώς γύρω από τους κιρσούς εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετοί μύθοι και παρανοήσεις.

Για να εξηγήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει με τους κιρσούς, ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο, πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπείες, μιλήσαμε με την αγγειοχειρουργό Δρ. Αφροδίτη Αντωνίου. 

Τι ακριβώς είναι οι κιρσοί και γιατί εμφανίζονται

Οι κιρσοί είναι η πιο συχνή ασθένεια των φλεβών και είναι γνωστή εδώ και εκατονταετίες. Ο ίδιος, ο Ιπποκράτης (469-375 π.Χ.) περιέγραφε στο σύγγραμμά του “περί ελκών” την καταστροφή ενός κιρσού με μια ράβδο.

Για να κατανοήσει κάποιος την δημιουργία των κιρσών θα πρέπει να γνωρίζει λίγα πράγματα για την κυκλοφορία του αίματος. Οι φλέβες μας, σε φυσιολογικές συνθήκες, μεταφέρουν αίμα πτωχότερο σε οξυγόνο πίσω στην καρδιά για να οδηγηθεί στους πνεύμονες και να καθαριστεί. Όταν λοιπόν ο ασθενής είναι όρθιος ή καθιστός, το αίμα λόγω βαρύτητας έχει την τάση να επιστρέφει προς τα πόδια άρα οι φλέβες μας είναι επιβαρυμένες με μεγάλο όγκο αίματος που θα πρέπει να επιστρέψει στην καρδιά. 

Σε αρκετούς ανθρώπους παρατηρείται εξασθένηση του τοιχώματος των φλεβών στα κάτω άκρα που έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή δυσλειτουργία των φλεβικών βαλβίδων. Κατά συνέπεια οι επιφανειακές φλέβες δεν μπορούν να συγκρατήσουν την επιστροφή του αίματος και αυξάνεται ο όγκος του.  Αυτή η συσσώρευση αίματος οδηγεί σε αύξηση της πίεσης μέσα στις φλέβες, με αποτέλεσμα αυτές να διαστέλλονται, να διογκώνονται και να γίνονται ορατές και ψηλαφητές κάτω από το δέρμα, σχηματίζοντας τους κιρσούς. Στα κάτω άκρα ο άνθρωπος διαθέτει δυο κύριες επιφανειακές φλέβες που μπορούν να αποκτήσουν κιρσούς: τη μείζονα (μεγάλη) και την ελάσσονα (μικρή) σαφηνή φλέβα. Μικρά αγγεία που εμφανίζονται στο δέρμα των ποδιών με χρώμα μπλε ή κόκκινο αποτελούν τις επονομαζόμενες ευρυαγγείες που είναι γνωστές και ως «σπασμένα αγγεία» ή αραχνοειδείς φλέβες  και αποτελούν το αρχικό στάδιο της φλεβικής ανεπάρκειας.

Αυτό που μόλις περιγράψαμε λοιπόν είναι η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια και είναι μια πάθηση άκρως εξελικτική, καθώς σε βάθος χρόνου παρουσιάζει μόνο επιδείνωση και τείνει να εμφανίζεται πολύ συχνά στις μέρες μας. Αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις του δυτικού πολιτισμού.

Άρα η φλεβίτιδα διαφέρει από τη φλεβική ανεπάρκεια;

Η φλεβίτιδα είναι ένας όρος που γνωρίζει ο γενικός πληθυσμός και λανθασμένα μπερδεύεται πολλές φορές με την φλεβική ανεπάρκεια. Η φλεβίτιδα λοιπόν είναι φλεγμονή μιας επιφανειακής φλέβας, συνήθως με παρουσία ερυθρότητας, ευαισθησίας και σκλήρυνσης κατά μήκος της φλέβας, έχει οξεία έναρξη και μπορεί να εμφανιστεί ως επιπλοκή κιρσών ή μετά από τραυματισμό.

Ενώ η φλεβική ανεπάρκεια όπως προ είπαμε  είναι εξελισσόμενη χρόνια πάθηση. 

Ποιοι άνθρωποι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο;

Η συγκεκριμένη πάθηση είναι σαφώς πιο συχνή στις γυναίκες. Σε ηλικία άνω των 50 ετών –περίπου το 40% των γυναικών εμφανίζουν κιρσούς. Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι οι άντρες δεν πρέπει να ανησυχούν για την εμφάνιση και εξέλιξη των φλεβικών κιρσών άλλωστε σήμερα, πάσχει μία στις τρεις γυναίκες και ένας στους πέντε άντρες σε κάποιο βαθμό από κιρσούς. Στις γυναίκες μάλιστα το ποσοστό των ευρυαγγειών αγγίζει το 80%. 

Το ορμονικό προφίλ

Το διαφορετικό ορμονικό προφίλ των γυναικών σε σχέση με τους άνδρες φαίνεται να ευνοεί την εμφάνιση της νόσου καθώς οι γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα) – χαλαρώνουν το τοίχωμα των φλεβών, καθιστώντας τις πιο ευάλωτες.

Η κληρονομικότητα

Ως γνωστό, ενοχοποιείται πρωτίστως ο κληρονομικός παράγοντας. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία όταν και οι δύο γονείς έχουν φλεβική ανεπάρκεια, η πιθανότητα για το παιδί να εμφανίσει κιρσούς είναι της τάξης του 70-80%. Αν μόνο ο ένας από τους δύο γονείς πάσχει ο κίνδυνος για τα αγόρια είναι 25% και για τα κορίτσια 62%. Ο συνολικός κίνδυνος στην περίπτωση που κανένας από τους δύο γονείς δεν πάσχει από κιρσούς είναι 20%.

Η εγκυμοσύνη

Η εγκυμοσύνη είναι επίσης μια περίοδος όπου οι φλεβικές παθήσεις χειροτερεύουν ή οι κιρσοί εμφανίζονται για πρώτη φορά λόγω ορμονικών αλλαγών και αύξηση της  πίεσης στη φλεβική κυκλοφορία . Πολλές φορές η φλεβική ανεπάρκεια πρωτοεμφανίζεται και απασχολεί κατά τη διάρκεια της πρώτης εγκυμοσύνης. Γίνεται σαφές, λόγω της επιβάρυνσης της φλεβικής κυκλοφορίας, όσο περισσότερες εγκυμοσύνες τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος εμφάνισης ή επιδείνωσης προ υπάρχουσας φλεβικής ανεπάρκειας. 

Η έλλειψη άσκησης

Πέραν αυτών, σημαντικό βαθμό δείχνει να παίζει και Ορθοστασία, καθιστική ζωή και έλλειψη άσκησης: Η φλεβική ανεπάρκεια είναι συχνότερη σε ανθρώπους που ακολουθούν αυτό το μοτίβο ζωής στην καθημερινότητά τους. Ο κίνδυνος γίνεται όλο και μεγαλύτερος, ιδιαίτερα σε ανθρώπους που έχουν κι άλλους από τους προδιαθεσικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν.

Η παχυσαρκία

Η αύξηση του σωματικού βάρους σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 10% του φυσιολογικού αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση ή την ταχύτερη εξέλιξη της φλεβικής ανεπάρκειας και αυξάνει τον κίνδυνο έως και τρεις φορές.

Οι τραυματισμοί

Όσοι από τους πάσχοντες έχουν στο ιατρικό ιστορικό τους κάποια ή κάποιες χειρουργικές επεμβάσεις στα κάτω άκρα ή συχνούς τραυματισμούς εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν φλεβική ανεπάρκεια και κιρσούς. 

Οι φλεβικές θρομβώσεις

Τέλος, επιβαρυντικοί παράγοντες μπορεί να είναι και μία προϋπάρχουσα εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση στο κάτω άκρο, όγκοι στη λεκάνη ή την κοιλιά που πιέζουν τις φλέβες, μηχανικοί παράγοντες – π.χ. χρήση πολύ σφιχτών καλτσών  που πιέζουν τις φλέβες, το μεγάλο ύψος σώματος – λόγω αυξημένης φλεβικής υπέρτασης καθώς και ανεξήγητοι λόγοι – εμφάνιση κιρσών χωρίς σαφή αιτιολογία.

Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοήσουμε και πότε είναι η στιγμή να επισκεφθούμε έναν αγγειοχειρουργό;

Πολλές φορές οι κιρσοί παραμένουν για καιρό ασυμπτωματικοί, δεν ενοχλούν. Σε ασθενείς μάλιστα με ευρυαγγείες το πρόβλημα είναι μόνο αισθητικό και ως τέτοιο απασχολεί τον ασθενή που αναζητά τον αγγειοχειρουργό. Με το πέρασμα του καιρού όμως και την επιδείνωση της ασθένειας οι ασθενείς ξεκινούν και διαμαρτύρονται για αίσθημα βάρους και πρήξιμο στα κάτω άκρα, κυρίως μετά από παρατεταμένη ορθοστασία ή καθιστική στάση, ειδικά όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες όπως το καλοκαίρι. Μερικοί ασθενείς αναφέρουν επίσης ένα έντονο αίσθημα καύσους στα πέλματα που τους αναγκάζει να βγάζουν τα πόδια έξω από την κουβέρτα στη διάρκεια του ύπνου. Σε δεύτερη φάση προστίθεται στο προφίλ των συμπτωμάτων πόνος ή/και κράμπες, στις γάμπες. Στις πιο σοβαρές μορφές φλεβικής ανεπάρκειας εμφανίζεται σκλήρυνση του δέρματος στο ύψος των αστραγάλων, υπέρχρωση του δέρματος και καφέ κηλίδες (δερματολιποσκλήρυνση). Σε παραμελημένες περιπτώσεις η συνθήκη αυτή οδηγεί στην εμφάνιση φλεβικών ελκών. 

Η επίσκεψη στον αγγειοχειρουργό δεν πρέπει να καθυστερεί ή να γίνεται όταν τα συμπτώματα αρχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινότητα. Σε εμφάνιση ευρυαγγειών, σε επίμονο βάρος ή πόνο στα πόδια, πρήξιμο, νυχτερινές κράμπες, κνησμό, αλλά και με εμφάνιση κιρσών που αυξάνονται ή προκαλούν ενόχληση, είναι ενδείξεις ότι χρειάζεται εξειδικευμένη εκτίμηση. Ακόμη πιο επιτακτική είναι η εξέταση όταν εμφανιστούν αλλαγές στο δέρμα, πληγές που δεν επουλώνονται ή επεισόδια φλεβίτιδας ή αιμορραγίας από κιρσό. Η έγκαιρη αξιολόγηση επιτρέπει την κατάλληλη θεραπεία πριν εμφανιστούν επιπλοκές, συχνά με σύγχρονες, ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους.

Οι κιρσοί αποτελούν μόνο αισθητικό πρόβλημα ή μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές για την υγεία;

Η φλεβική ανεπάρκεια δεν είναι απλώς «αντιαισθητικοί κιρσοί» όπως κάποιοι (ακόμα και επαγγελματίες υγείας) λανθασμένα θεωρούν και γι’ αυτό παρατηρούμε χαμηλό ενδιαφέρον αναζήτησης ιατρικής γνώμης ή/και συμμόρφωσης με τις θεραπευτικές οδηγίες. Αν η φλεβική ανεπάρκεια αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο, οίδημα, δερματικές αλλοιώσεις που μπορεί να εξελιχθούν σε χρόνια έλκη και σπάνια λόγω του ότι μέσα στους κιρσούς το αίμα λιμνάζει αυτό προδιαθέτει σε θρομβώσεις (ευτυχώς συνήθως επιφανειακές). Μία άλλη συχνή επιπλοκή είναι η αιμορραγία από επιφανειακούς κιρσούς, συνήθως μετά από τραυματισμό. Παρόλο που τρομάζει όταν συμβεί επειδή η αιμορραγία είναι συνήθως μεγάλη, αντιμετωπίζεται εύκολα με συμπίεση της φλέβας που αιμορραγεί και άμεση περίδεση του άκρου. Άρα, η αντιμετώπιση της νόσου δεν αφορά μόνο την εξωτερική εμφάνιση, αλλά κυρίως τη διατήρηση της υγείας, της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουμε πλέον μελέτες που συσχετίζουν την προχωρημένη Χρόνια Φλεβική Νόσο (ΧΦΝ) με καρδιαγγειακά επεισόδια και αυξημένη θνητότητα.

Ποια είναι η καθημερινότητα των ασθενών που έχουν κιρσούς και δεν τους έχουν αντιμετωπίσει;

Εξαρτάται, γιατί όταν λέμε κιρσούς, εννοούμε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Είναι μια χρόνια πάθηση που εξελίσσεται και έχει κάποια στάδια.

Από τα πιο αρχικά στάδια μέχρι την κατάσταση όπου οι άνθρωποι έχουν μεγάλους κιρσούς, υπάρχουν κάποια συμπτώματα τα οποία μπορούν εύκολα να αλλάξουν την καθημερινότητά τους. Μπορεί να αντιμετωπίζουν πρησμένα πόδια, πόνο στις γάμπες, αίσθημα καύσου στα πέλματα. Υπάρχουν ασθενείς που λένε: «Γιατρέ, δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ, γιατί είτε με πονάνε τα πόδια είτε αναγκάζομαι να τα βγάζω έξω από τα σκεπάσματα».

Δεν αναφέρομαι μόνο στους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά ειδικά το καλοκαίρι είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος για τον αγγειοχειρουργό. Ακόμη και άνθρωποι που έχουν αρχόμενη φλεβική ανεπάρκεια και κιρσούς, ή έχουν ήδη εγκατεστημένους κιρσούς, λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας βλέπουν συχνά επιδείνωση της εικόνας τους. Έτσι, ο αγγειοχειρουργός δέχεται πολλά τηλεφωνήματα και ραντεβού από ασθενείς που αναφέρουν ότι τα συμπτώματά τους έχουν χειροτερέψει.

Στην καθημερινότητά τους, όσο η νόσος προχωρά, τα ενοχλήματα γίνονται μεγαλύτερα. Υπάρχει και το αισθητικό κομμάτι, ειδικά το καλοκαίρι, όπου οι φλέβες γίνονται πιο εμφανείς. Πολλοί ασθενείς φοβούνται και λένε: «Γιατρέ, έχω αυτά τα πράγματα που πετάνε σαν γρομπαλάκια», άλλοι τα περιγράφουν σαν «φίδια». Μπορεί να αισθάνονται μούδιασμα, ζέστη, πρήξιμο, φαγούρα ή πόνο.

Ειδικά όταν η εργασία τους απαιτεί πολλές ώρες ορθοστασίας ή, αντίθετα, πολλές ώρες καθιστικής εργασίας σε γραφείο, τα συμπτώματα αρχίζουν να επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητά τους. Δεν μπορούν να σταθούν πολλή ώρα όρθιοι ή, αν παραμείνουν όρθιοι για πολλές ώρες, χρειάζεται μετά να καθίσουν για να ανακουφιστούν τα πόδια. Αν κάθονται πολλές ώρες, αισθάνονται ότι πρέπει να σηκωθούν, να περπατήσουν λίγο, να ξεμουδιάσουν και να μειωθεί το πρήξιμο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που τους ενοχλεί είναι το πρήξιμο και το αίσθημα καύσου που αισθάνονται, οπότε ουσιαστικά επηρεάζεται η καθημερινή τους ζωή.

Μπορούν οι κιρσοί να προκαλέσουν προβλήματα όπως θρόμβους, εγκεφαλικό ή κάτι αντίστοιχο;

Επειδή υπάρχει στάση του αίματος, υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθεί θρόμβωση, αλλά ευτυχώς αυτό δεν συμβαίνει σε μεγάλη συχνότητα. Συνήθως πρόκειται για επιφανειακές θρομβώσεις.

Η φλεβική ανεπάρκεια και οι κιρσοί αφορούν το επιφανειακό φλεβικό σύστημα. Υπάρχουν δύο συστήματα: το επιφανειακό και το εν τω βάθει φλεβικό σύστημα.

Το εν τω βάθει σύστημα είναι εκείνο όπου, αν συμβεί μια βαθιά φλεβική θρόμβωση, ο θρόμβος μπορεί να μετακινηθεί προς την καρδιά και τους πνεύμονες και να προκαλέσει δυνητικά επικίνδυνες καταστάσεις.

Οι κιρσοί όμως αφορούν το επιφανειακό σύστημα. Μπορεί να δημιουργηθούν θρομβώσεις, γιατί όταν οι φλέβες διατείνονται και δεν λειτουργούν σωστά, το αίμα που λιμνάζει μπορεί να ευνοήσει τον σχηματισμό θρόμβου. Αν υπάρχει και κάποιος επιπλέον παράγοντας, όπως θρομβοφιλία, η πιθανότητα μπορεί να αυξηθεί.

Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να χρειαστούν αντιπηκτικά, αλλά είναι σπάνιο να προκαλέσει μια κατάσταση που θα οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή, που είναι και ο μεγαλύτερος φόβος μας.

Δεν σχετίζεται με εγκεφαλικά επεισόδια ή σοβαρά καρδιακά προβλήματα. Αυτό αφορά περισσότερο το αρτηριακό σύστημα, όπου για παράδειγμα μια καρωτίδα μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό ή μια εμβολή σε κάποια αρτηρία.

Πώς γίνεται η διάγνωση των κιρσών; Είναι απαραίτητος ο υπέρηχος (Triplex) και τι πληροφορίες δίνει στον γιατρό;

Πέρα από την λεπτομερή κλινική εξέταση του ασθενούς όπου οι κιρσοί και οι ευρυαγγείες είναι συνήθως εμφανείς, η βαρύτητα της υποκείμενης φλεβικής ανεπάρκειας μπορεί να διαγνωσθεί μόνο με το υπερηχογράφημα (triplex) φλεβών. Το υπερηχογράφημα είναι μια εξέταση απλή, γρήγορη, μη επεμβατική και ακριβής στη διάγνωση ΧΦΝ.

Με αυτήν τη μέθοδο μπορούν να χαρτογραφηθούν όλοι οι παθολογικοί φλεβικοί κλάδοι, η πορεία των παθολογικών φλεβών, η ακριβής διάμετρός τους κάτι που είναι απαραίτητο πριν από κάθε χειρουργείο. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να συστήσει τη διενέργεια αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας κοιλίας ή λεκάνης, συνήθως όταν υπάρχει η υποψία απόφραξης των κεντρικών φλεβών της πυέλου ή της κοιλιάς.

Ποιες είναι σήμερα οι πιο σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές για τους κιρσούς και σε ποιες περιπτώσεις προτείνεται η καθεμία;

Η αγγειοχειρουργική προσφέρει σήμερα πολλές πιθανές θεραπείες για την αντιμετώπιση των κιρσών. Στα αρχικά στάδια τα συμπτώματα μπορούν να ελαττωθούν και να επιβραδυνθεί η εξέλιξη της νόσου με απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής, κάλτσες συμπίεσης και ενίοτε λήψη φαρμακευτικής αγωγής. Περπατήστε και ασκηθείτε, αυτό είναι το «παράθυρο» της έγκαιρης «μη ιατρικής» παρέμβασης! Επιπλέον, προσπαθήστε να ανυψώνετε τα πόδια σας όποτε σας δίνεται η ευκαιρία.

Οι κάλτσες συμπίεσης, όταν μετρηθούν σωστά και είναι καλής ποιότητας, διευκολύνουν τη φλεβική κυκλοφορία και  είναι ανακουφιστικές. Για την συμπτωματική ΧΦΝ έχουμε επίσης στη διάθεσή μας και εξειδικευμένα φάρμακα (φλεβοτονικά) και συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να απαλύνουν τα συμπτώματα, βελτιώνοντας ελάχιστα την φλεβική κυκλοφορία. Ωστόσο, καμία φαρμακευτική αγωγή δεν θα εξαφανίσει τους κιρσούς και τις ευρυαγγείες και καλό είναι να μην παραπλανώνται οι ασθενείς από μη ειδικούς ή/και αναξιόπιστες διαδικτυακές διαφημίσεις.

Στα πιο προχωρημένα πάντως στάδια (όταν είναι εμφανείς οι κιρσοί ή είναι έντονα τα συμπτώματα), απλές επεμβατικές τεχνικές μπορούν να δώσουν λύση γρήγορα και ανώδυνα.

Έτσι λοιπόν η επιτυχής αποκατάσταση της επιφανειακής φλεβικής ανεπάρκειας έγκειται στην σωστή επιλογή του τρόπου κατάργησης και στην εμπειρία του Αγγειοχειρουργού. Εκτός από τη σκληροθεραπεία είτε την σκληροθεραπεία με αφρό καθώς και την σκληροθεραπεία με οδηγό υπερήχους στην περίπτωση του αισθητικού προβλήματος των ευρυαγγειών κατά γενικό κανόνα η πλειονότητα των κιρσών μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους.

Τα τελευταία 20 περίπου χρόνια, έχουν κάνει την εμφάνισή τους καινούργιες αναίμακτες ενδοαυλικές μέθοδοι οι οποίες με τα αποτελέσματά τους έχουν προσφέρει μια πολύ αξιόλογη εναλλακτική στην κλασσική ανοιχτή χειρουργική θεραπεία. Ήδη περίπου 10 εκατομμύρια ασθενείς έχουν υποβληθεί σε ενδοφλεβική αντιμετώπιση με laser με αποδεδειγμένη κορυφαία κλινική αποτελεσματικότητα, η οποία αγγίζει το 99%. Στις ΗΠΑ πάνω από τα 2/3 των θεραπειών της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας πραγματοποιείται ενδοφλεβικά με laser και αυτό καταγράφει ανοδική πορεία.

Με αυτές τις τεχνικές δεν απομακρύνεται η «άρρωστη» φλέβα, αλλά καυτηριάζεται ο αυλός της με αποτέλεσμα να σταματά η παλίνδρομη ροή που είναι και υπεύθυνη για την εκδήλωση της ασθένειας. Να αναφέρω επίσης , ότι πέρα από το Laser, στις αναίμακτες μεθόδους καυτηριασμού ανήκει και η ραδιοσυχνότητα (Radiofrequency) που είναι τεχνικά πολύ παρόμοια και βιβλιογραφικά το ίδιο αποτελεσματική καθώς και η Ενδοσκοπική τεχνική (Trivex) η και ακόμη σε ειδικές περιπτώσεις και η χρήση κόλλας (VenaSeal Medical Adhesive Glue).

Οι αναίμακτες μέθοδοι έχουν κυριαρχήσει τόσο πολύ στην καθημερινότητα της θεραπείας των κιρσών που διερωτάται κανείς “έχει η κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδος ακόμα λόγο ύπαρξης”; Η σαφηνεκτομή μέχρι και το 1990 αποτελούσε τον μοναδικό τρόπο αντιμετώπισης της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας και των κιρσών με τα υπέρ και τα κατά. 

Ανοιχτή χειρουργική αφαίρεση συνίσταται κυρίως σε ιδιαίτερα ελικοειδή πορεία της φλέβας, σε μεγάλες διαμέτρους της κεντρικής φλέβας (>10 χιλιοστά) καθώς και σε ιδιαίτερα επιφανειακή πορεία της φλέβας. Μικρότεροι επιφανειακοί ανεπαρκούντες κλάδοι αντιμετωπίζονται κατά κανόνα με μικροτομές και αφαίρεση ή με χρήση σκληροθεραπείας.

Οι ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες, όπως το laser ή οι ραδιοσυχνότητες, έχουν αντικαταστήσει το κλασικό χειρουργείο; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί τους;

Οι ελάχιστα επεμβατικές ενδοφλεβικές θεραπείες, όπως το laser και οι ραδιοσυχνότητες, αποτελούν σήμερα την πρώτη επιλογή για την αντιμετώπιση των περισσότερων περιπτώσεων κιρσών που οφείλονται σε ανεπάρκεια των σαφηνών φλεβών και οι επιπλοκές τους είναι κάτω του 1%.  Ωστόσο, δεν είναι κατάλληλες για όλους τους ασθενείς. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από την ανατομία του φλεβικού δικτύου, το στάδιο της νόσου, τυχόν προηγούμενες επεμβάσεις και τα συνοδά προβλήματα υγείας. Σε σύγκριση με το κλασικό χειρουργείο, πραγματοποιούνται με τοπική αναισθησία, μέσω μιας μικρής παρακέντησης, η όλη διαδικασία διαρκεί 20-40 λεπτά χωρίς τομές, ράμματα ή ουλές και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην οικία του λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Ο ελάχιστα επεμβατικός χαρακτήρας της προκαλεί πολύ λιγότερες μετεγχειρητικές μελανιές και σχεδόν καθόλου πόνο ή άλλες ενοχλήσεις, με αποτέλεσμα να επιτρέπει στον ασθενή την άμεση επιστροφή του στις επαγγελματικές του δραστηριότητες. 

Η κλασσική μέθοδος, όταν υπάρχει χειρουργική ένδειξη είναι πάντοτε εφαρμόσιμη και ιατρικά μια σωστή επιλογή. Βέβαια  αποτελεί μια πιο επίπονη διαδικασία και ο ασθενής θα πρέπει να ακινητοποιηθεί για πολλές ημέρες, συνοδεύεται και από σημαντικές επιπλοκές όπως εκχυμώσεις στην έσω επιφάνεια του μηρού, πιθανή  λεμφοκήλη στην πορεία που αφαιρούμε την φλέβα, λοίμωξη του χειρουργικού τραύματος στη μηροβουβωνική χώρα, αιμωδίες στη κατανομή του σαφηνούς νεύρου και άλλες. Οπότε έχει πολύ συγκεκριμένες και αυστηρές ενδείξεις

Σε ορισμένες βέβαια περιπτώσεις το κλασικό χειρουργείο ή ο συνδυασμός διαφορετικών τεχνικών εξακολουθεί να αποτελεί την καλύτερη λύση. Επομένως, η θεραπεία πρέπει να εξατομικεύεται μετά από κλινική εξέταση και υπερηχογραφικό έλεγχο (triplex), ώστε να επιλεγεί η μέθοδος που προσφέρει το καλύτερο και πιο ασφαλές μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.

Τι πρέπει να γνωρίζει ένας ασθενής για την αποθεραπεία μετά από μια επέμβαση στους κιρσούς; Πόσο γρήγορα μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες;

Η αποθεραπεία εξαρτάται από τη μέθοδο που έχει επιλεγεί, ωστόσο στις σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες είναι συνήθως γρήγορη και καλά ανεκτή. Οι περισσότεροι ασθενείς κινητοποιούνται αμέσως μετά την επέμβαση και επιστρέφουν στο σπίτι τους την ίδια ημέρα. Η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες είναι συνήθως εφικτή μέσα σε 24–48 ώρες, ενώ η έντονη σωματική άσκηση και η άρση μεγάλου βάρους συνιστάται να αποφεύγονται για περίπου 1–2 εβδομάδες, ανάλογα με την περίπτωση. 

Αυτό βέβαια αλλάζει σε περίπτωση ανοιχτής αποκατάστασης η οποία είναι μια ασφαλής επέμβαση με χαμηλή συχνότητα σοβαρών επιπλοκών αλλά  εκεί μπορεί να χρειαστεί ακόμη και η νοσηλεία για 1 ημέρα στο Νοσοκομείο, ο ασθενής υποβάλλεται σε γενική αναισθησία, το σκέλος παραμένει κλειστό και δεμένο για 10 ημέρες, ο ασθενής παραμένει σχετικά ακινητοποιημένος και γενικά καθυστερεί περισσότερο στην επιστροφή του στις καθημερινές του δραστηριότητες. 

Επιπρόσθετα η χρήση ελαστικών καλτσών συμπίεσης, όταν κρίνεται απαραίτητη, η τακτική βάδιση και η τήρηση των οδηγιών του θεράποντος ιατρού συμβάλλουν στην ομαλή ανάρρωση και στο βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Κάθε ασθενής είναι διαφορετικός, γι' αυτό και οι οδηγίες προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες ανάγκες και στη θεραπεία που έχει πραγματοποιηθεί.

Μπορούν οι κιρσοί να επανεμφανιστούν μετά τη θεραπεία; Τι μπορεί να κάνει κάποιος για να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής;

Η πιθανότητα υποτροπής μετά τη θεραπεία των κιρσών υπάρχει, καθώς η χρόνια φλεβική νόσος είναι μια εξελισσόμενη πάθηση και όχι ένα πρόβλημα που περιορίζεται σε μία μόνο φλέβα. 

Άρα η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι πως: Ναι, οι κιρσοί μπορούν να επανεμφανιστούν μετά τη θεραπεία, όχι επειδή η επέμβαση «απέτυχε», αλλά επειδή η χρόνια φλεβική νόσος είναι μια εξελικτική πάθηση. Η θεραπεία αντιμετωπίζει τις φλέβες που παρουσιάζουν ανεπάρκεια τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ωστόσο με την πάροδο των ετών μπορεί να εμφανιστεί ανεπάρκεια σε άλλες φλέβες, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν παράγοντες όπως αυτοί που προ είπαμε. Επίσης η υποτροπή μπορεί να οφείλεται  σπανιότερα, σε ατελή αρχική αντιμετώπιση ή σε ανάπτυξη νέων φλεβικών δικτύων (νεοαγγειογένεση), ιδιαίτερα μετά από ανοικτές χειρουργικές επεμβάσεις.

Και οι δύο μέθοδοι μοιράζονται – για διαφορετικούς λόγους – ίδιο ποσοστό υποτροπών (επανεμφάνισης δηλαδή της νόσου) που ανέρχεται περίπου στο 15%.

Για να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής, είναι σημαντικό να διατηρείται φυσιολογικό σωματικό βάρος, να υπάρχει τακτική σωματική άσκηση –ιδιαίτερα το περπάτημα–, να αποφεύγεται η παρατεταμένη ακινησία ή ορθοστασία και να χρησιμοποιούνται κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης όταν συστήνονται από τον ιατρό. Εξίσου σημαντική είναι η τακτική παρακολούθηση από αγγειοχειρουργό, ώστε τυχόν νέες φλεβικές αλλοιώσεις να εντοπίζονται σε πρώιμο στάδιο και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα, συχνά με απλές και ελάχιστα επεμβατικές παρεμβάσεις. 

Για όλους αυτούς τους λόγους, η σωστή προεγχειρητική χαρτογράφηση με υπερηχογράφημα και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής τεχνικής αποτελούν βασικούς παράγοντες για τη μείωση του κινδύνου υποτροπής.

Υπάρχουν μύθοι γύρω από τους κιρσούς που θα θέλατε να καταρρίψετε; Για παράδειγμα, ότι αφορούν μόνο τις γυναίκες ή μόνο τους ηλικιωμένους;

Μύθος 1: Οι κιρσοί είναι μόνο αισθητικό πρόβλημα

Αλήθεια: Οι κιρσοί δεν αποτελούν μόνο αισθητικό πρόβλημα, αλλά συνιστούν υπό προϋποθέσεις, μία άκρως επικίνδυνη παθολογία. Εφόσον η παθολογική αυτή κατάσταση αφεθεί χωρίς θεραπεία, εμφανίζεται χωρίς εξαίρεση η τυπική συμπτωματολογία και κλινική εικόνα των κιρσών όπως οίδημα στο πόδι, κυρίως στα σφυρά, αίσθημα βάρους, φλεβικό έκζεμα, αποχρωματισμός, μελάγχρωση και σκλήρυνση του δέρματος του κάτω άκρου. Σε πιο προχωρημένα στάδια εμφανίζονται ανοιχτές πληγές, τα λεγόμενα άτονα φλεβικά έλκη.

Άρα οι κιρσοί είναι μια παθολογική κατάσταση που έχει την τάση να εξελίσσεται και όχι μόνο ένα αισθητικό πρόβλημα. Όσο πιο νωρίς τους θεραπεύσουμε τόσο πιο εύκολη και ανώδυνη θα είναι η θεραπεία τους.

Μύθος 2: Οι κιρσοί ταλαιπωρούν μόνο τις γυναίκες, ειδικά αυτές μεγαλύτερης ηλικίας

Αλήθεια: Κιρσούς θα εμφανίσει περίπου το 30% γυναικών και ανδρών, σε κάποια φάση της ζωής τους. Τα αίτια έχουν σχετισθεί με την κληρονομικότητα, αλλά επιδεινώνονται σημαντικά με την πάροδο της ηλικίας, τα ορθοστατικά επαγγέλματα, την εγκυμοσύνη και την παχυσαρκία. Εκδηλώνονται ολοένα και πιο συχνά και σε νεαρά άτομα λόγω γενετικής προδιάθεσης ή εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Άρα, παρόλο που οι κιρσοί απασχολούν πιο συχνά τις γυναίκες ή τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, μπορεί να εμφανιστούν σε άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας.

Μύθος 3: Οι κιρσοί εμφανίζονται μόνο στους ηλικιωμένους.

Αλήθεια: Παρόλο που η ηλικία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης κιρσών, μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία. 

Μύθος 4: Η άσκηση προκαλεί κιρσούς.

Αλήθεια: Η άσκηση όχι μόνο δεν προκαλεί κιρσούς, αλλά βοηθά στην πρόληψή τους. Ειδικά ασκήσεις όπως το περπάτημα, το κολύμπι και η ποδηλασία ενισχύουν τη φλεβική κυκλοφορία (το μυστικό είναι να κουνάμε την γάμπα μας!!).

Μύθος 5: Οι κιρσοί δεν είναι θεραπεύσιμοι.

Αλήθεια: Υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές θεραπείες για τους κιρσούς. Από συντηρητικά μέτρα, όπως κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, μέχρι ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπως η σκληροθεραπεία και η θεραπεία με λέιζερ.

Μύθος 6: Η εγκυμοσύνη προκαλεί μόνιμους κιρσούς.

Αλήθεια: Κατά την εγκυμοσύνη, η αυξημένη πίεση στις φλέβες μπορεί να προκαλέσει κιρσούς, αλλά συχνά υποχωρούν μετά τον τοκετό. Ωστόσο, επαναλαμβανόμενες εγκυμοσύνες, ή εγκυμονούσα η οποία έχει και παράγοντες επιβαρυντικούς τότε αυξάνεται ο κίνδυνος μόνιμων κιρσών.

Μύθος 7: Το παρατεταμένο σταύρωμα των ποδιών προδιαθέτει σε εμφάνιση κιρσών

Αλήθεια: Δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτό τον ισχυρισμό. Αντιθέτως, υπάρχουν σίγουρα τρόποι καθίσματος που είναι σαφώς καλύτεροι για τη στάση σας από άλλους και πιο βολικοί πιθανόν για κάποιον που αντιμετωπίζει ήδη στην καθημερινότητά του την ενοχλητική συμπτωματολογία των κιρσών.

Μύθος 8: Η θεραπεία των κιρσών περιλαμβάνει επώδυνη χειρουργική επέμβαση με μεγάλη μετεγχειρητική ταλαιπωρία και πιθανές σοβαρές επιπλοκές

Αλήθεια: Οι πλέον σύγχρονες θεραπείες για τους κιρσούς είναι ελάχιστα επεμβατικές, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μεγάλες τομές και ράμματα ή ορατές ουλές. Διενεργούνται στην κλινική, σε χειρουργική αίθουσα. Ο/η ασθενής παραμένει μετεγχειρητικά 2-3 ώρες στο νοσοκομείο. Η συνολική διάρκεια της επέμβασης (ενδοαυλικό laser) είναι περίπου 25-40 λεπτά για το κάθε πόδι και ο χειρουργικός χρόνος αυξάνεται αν διενεργηθούν και μικροφλεβεκτομές (κιρσεκτομές). Οι ασθενείς είναι σε θέση να επιστρέψουν την επόμενη ημέρα στην εργασία τους.

Μύθος 9: Δεν έχει νόημα η θεραπευτική αντιμετώπιση των κιρσών… Απλά θα επιστρέψουν

Αλήθεια: Η επιτυχία της θεραπείας είτε ενδοαυλική είτε με την κλασική μέθοδο την ανοιχτή, εξαρτάται από την εμπειρία και την εξειδίκευση του θεράποντος Αγγειοχειρουργού.

Όταν πραγματοποιείται ένα ολοκληρωμένο υπερηχογράφημα κατά την αρχική αξιολόγηση, ο γιατρός μπορεί να χαρτογραφήσει πλήρως το ανεπαρκές φλεβικό δίκτυο και να εντοπίσει τις προς αντιμετώπιση φλέβες.

Καμία διαδικασία, ωστόσο, δεν μπορεί να αποτρέψει με απόλυτη βεβαιότητα το σχηματισμό νέων φλεβών μίας και η  χρόνια φλεβική νόσος είναι μια εξελικτική πάθηση κατά την οποία μπορεί να έχουμε ανάπτυξη νέων φλεβικών δικτύων που να μην είναι ανεπαρκούντα ή ορατά κατά την χρονική στιγμή της αντιμετώπισης.

Εάν ένας ασθενής έχει και τους παράγοντες κινδύνου, είναι πιθανό νέοι κιρσοί και ευρυαγγείες να αναπτυχθούν με το χρόνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι και πάλι δεν υπάρχουν εξατομικευμένοι τρόποι θεραπείας για την ασφαλή αντιμετώπιση.

Μύθος 10: Οι κιρσοί δε χρειάζονται ιατρική παρέμβαση και μπορούν να θεραπευτούν με «φυσικό» τρόπο

Το μέγεθος παραπληροφόρησης, ειδικά στο χώρο του διαδικτύου καθώς και στα social media σχετικά με το θέμα των κιρσών είναι εκπληκτικό. Κυκλοφορούν εκατοντάδες σπιτικές συνταγές και συμπληρώματα διατροφής οι οποίες υπόσχονται να θεραπεύσουν το πρόβλημα των κιρσών σας. Όμως, αλοιφές ή χάπια διαφόρων υλικών (π.χ., μηλόξυδο, αγριοκαστανιά, αιθέρια έλαια, κόκκοι καφέ, κ.α.) δεν είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικές μέθοδοι για την θεραπεία των κιρσών και δεν είμαστε σίγουροι ότι δεν είναι επιβλαβή για καθημερινή χρήση…

Γιατί;

Από τη στιγμή που οι βαλβίδες των φλεβών μας καταστρέφονται και δεν λειτουργούν, δεν μπορούν να ανακτήσουν τις αρχικές τους ιδιότητες. Ακόμα και οι πιο σύγχρονες  θεραπευτικές μέθοδοι που είναι διαθέσιμες σήμερα, δεν επισκευάζουν τις χαλασμένες βαλβίδες. Καταργούν και εξαφανίζουν τη χαλασμένη/δυσλειτουργική φλέβα χρησιμοποιώντας την τεχνολογία του laser ή σκληρυντικό φάρμακο. Όταν η προβληματική φλέβα καταργείται, το αίμα ανακατευθύνεται μέσω γειτονικών υγειών φλεβών, η φλεβική κυκλοφορία βελτιώνεται και τα συμπτώματα υποχωρούν.

Βλέποντας πολύ καλοπροαίρετα διάφορες προτεινόμενες συνταγές, όπως τις παραπάνω, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι πιθανόν να προσφέρουν ελάχιστη και πρόσκαιρη ανακούφιση από κάποια συμπτώματα είτε δρουν σαν placebo, αλλά δεν θεραπεύουν το πρόβλημα και έτσι καθυστερούμε την αντιμετώπιση του και αυτό μεγεθύνεται.

Άρα, είναι σημαντικό οι άνθρωποι που υποφέρουν από κιρσούς να μιλήσουν με ένα αγγειοχειρουργό, έτσι ώστε να λάβουν την κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία.

Είχατε κάνει μια αναφορά στον αθλητισμό και πώς βοηθάει στη φλεβική ανεπάρκεια. Υπάρχουν κάποια αθλήματα που συστήνονται και κάποια που πρέπει να αποφεύγονται;

Γενικά, αυτό που μου αρέσει να λέω είναι: «Κουνήστε τις γάμπες σας».

Οι γάμπες είναι ένας από τους βασικούς μηχανισμούς που, με την κίνησή τους, βοηθούν πάρα πολύ τις φλέβες να λειτουργήσουν και να στείλουν το αίμα προς τα πάνω. Οποιαδήποτε μορφή αθλητικής άσκησης είναι πολύ καλή για τη φλεβική ανεπάρκεια.

Φυσικά, μιλάμε για περπάτημα, ποδήλατο, κολύμβηση, ακόμη και αερόβια άσκηση στο γυμναστήριο ή καλλισθενική γυμναστική. Όλες αυτές είναι ασκήσεις που τις θέλουμε, ακόμη και μετά από παρεμβάσεις που κάνουμε.

Απλώς, ανάλογα με την παρέμβαση, μπορεί να συστήσουμε αποφυγή έντονης σωματικής άσκησης για μία έως δύο εβδομάδες. Όμως ακραίες μορφές άσκησης, όπως για παράδειγμα το bodybuilding, λόγω της μεγάλης έντασης, της άρσης μεγάλων βαρών ή ακόμη και κάποιων συμπληρωμάτων που χρησιμοποιούνται, μπορεί να επιβαρύνουν περισσότερο την κατάσταση παρά να βοηθήσουν.

Άρα δεν θέλει μεγάλη πίεση;

Ακριβώς. Το πρόβλημα με τους κιρσούς είναι ότι πρόκειται για φλέβες οι οποίες έχουν ήδη υποστεί βλάβη και λειτουργούν υπό πολύ μεγάλη πίεση. Από την αυξημένη πίεση καταστρέφονται οι βαλβίδες και αλλοιώνεται το τοίχωμα της φλέβας.

Δεν θέλουμε λοιπόν καταστάσεις που αυξάνουν υπερβολικά την πίεση μέσα στις φλέβες. Δυστυχώς, η υπερβολική άρση κιλών, οι πολύ έντονες ασκήσεις και η χρήση κάποιων συμπληρωμάτων δεν βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση.

Οι ελαστικές κάλτσες είναι πραγματικό βοήθημα;

Κατανοώ την ερώτηση, γιατί κυκλοφορούν πολλά προϊόντα και πολλές διαφορετικές απόψεις γύρω από τις κάλτσες συμπίεσης.

Θα τολμήσω να πω, μετά από όλη αυτή την εμπειρία και την παρακολούθηση ασθενών όλα αυτά τα χρόνια, ότι οι κάλτσες αποτελούν το 50% της θεραπευτικής προσέγγισης.

Ουσιαστικά, η κάλτσα κάνει τη δουλειά που η προβληματική φλέβα δεν μπορεί πλέον να κάνει. Ασκεί πίεση σε συγκεκριμένα σημεία, τα οποία είναι πολύ σημαντικά, και βοηθάει ώστε το αίμα να επιστρέφει προς τα πάνω.

Φυσικά, πρέπει να είναι καλής ποιότητας και στη σωστή συμπίεση. Οι κάλτσες έχουν διαφορετικούς βαθμούς συμπίεσης, δεν είναι όλες ίδιες και δεν είναι κατάλληλες για όλους τους ασθενείς. Η επιλογή είναι εξατομικευμένη, γίνονται μετρήσεις και πρέπει να επιλεγεί το σωστό μέγεθος και η σωστή πίεση.

Είναι σημαντικές πριν από μια πιθανή παρέμβαση, μετά από μια παρέμβαση, είτε πρόκειται για την κλασική ανοιχτή μέθοδο είτε για τις πιο σύγχρονες τεχνικές. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιούνται προληπτικά, για παράδειγμα σε ταξίδια με αεροπλάνο σε ανθρώπους που έχουν ήδη πρόβλημα.

Άρα απέχει πολύ από το να είναι κάτι που απλώς το φοράμε χωρίς λόγο.

Υπάρχει κάτι ακόμη που θα θέλατε να διευκρινίσετε;

Θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι που το έχω σημειώσει και στις σημειώσεις μου. Είναι η διαφορά ανάμεσα στον όρο «φλεβίτιδα» και στη φλεβική ανεπάρκεια.

Κακά τα ψέματα, ένα μικρό ποσοστό του κόσμου γνωρίζει ότι οι κιρσοί σχετίζονται με φλεβική ανεπάρκεια ή χρόνια φλεβική νόσο. Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε: «Γιατρέ, έχω φλεβίτη».

Ο όρος φλεβίτιδα όμως δεν είναι σωστός όταν μιλάμε για φλεβική ανεπάρκεια και κιρσούς. Η κατάληξη της λέξης υποδηλώνει φλεγμονή. Η φλεβίτιδα είναι πράγματι μια φλεγμονή που υπάρχει σε μια φλέβα και μπορεί να οφείλεται σε άλλους παράγοντες.

Η φλεβική ανεπάρκεια, αντίθετα, είναι μια εξελισσόμενη νόσος κατά την οποία η φλέβα καταστρέφεται και δυσλειτουργεί.

Βιογραφικό της Δρ. Αφροδίτης Αντωνίου

Η Δρ. Αφροδίτη Αντωνίου αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ξεκίνησε την ειδικότητα της στο νοσοκομείο «Ελπίς» και ολοκλήρωσε την ειδικότητα της αγγειοχειρουργικής στον Ερυθρό Σταυρό. Στο Klinikum Nurnberg εκπαιδεύτηκε στις σύγχρονες και αναίμακτες ενδαγγειακές τεχνικές αρτηριακών παθήσεων. Σήμερα είναι αγγειοχειρουργός στον Λευκό Σταυρό όπου εξετάζει, πραγματοποιεί επεμβάσεις και διαχειρίζεται ασθενείς με Αγγειοχειρουργικά προβλήματα αρτηριακά και φλεβικά όπως τα ανευρύσματα κοιλιακής και θωρακικής αορτής, τη στένωση καρωτίδων, την περιφερική αποφρακτική νόσο, όπως και πραγματοποιεί αγγειακές  προσπελάσεις  σε αιμοκαθαρόμενους ασθενείς (AV Fistula– τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών γραμμών).